Εμείς – Βαρέθηκα (Σεραφείμ Σ.)

Εμείς*
____

Εμείς, της ζωής οι απόκληροι,
που σε δρόμους μονάχοι μας κλαίμε.

Εμείς της ανάσας μας άρρωστοι.
Εμείς, σε κανέναν δεν φταίμε.

Σαν κονσέρβες μας στίβαξαν και μας βρίσανε όλοι.

Εμείς, που χαμόγελα σώσαμε,
τα πρόσωπα μας στολίζουν την πόλη.

Δεν μας άγγιξε άνθρωπος, παρά μόνο γάντια.
Τον αέρα ακούμε,  έξω απ’ το σταθμό.

Εμείς, μοναχοί μας που σβήσαμε
περιμένοντας κάτι.
Εμείς, στης ζωής το κρυφτό…

*Τυχερό Ν. Έβρου, Κέντρο κράτησης  (Λάθρο)προσφύγων – μεταναστών, 17/04/2010 04:00π.μ.

Βαρέθηκα
________
Τις ανάσες βαρέθηκα.
τις προσπάθειες όλες,
να μετράω στιγμές,
να γεμίζω τις κόλλες.

Τις φωνές Σας βαρέθηκα,
να χαϊδεύουν τα αυτιά,
να κερδίζω ψωμί,
να ψάχνω μία ματία.

Τα ονειρά μου βαρέθηκα,
να με δέρνουν οι σκέψεις,
να σηκώνουν πανιά,
να με πνίγουν οι λέξεις.

Το φως το βαρέθηκα,
να έχω για να σκεφτώ.
Να πίνω βαρέθηκα
και δε θέλω να ζω.

Advertisements
This entry was posted in Ποιηση, Σεραφειμ Σιγμα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s