Δύο ποιήματα

Ενδοφλέβια

Να σκεπάσω τα όνειρα σου.
Να κοιτώ από μέσα σε ποια πέρατα πλανιέσαι
σε ποια πρόσωπα γελάς.
Να κυλίσω σαν ουσία στο σώμα των ονείρων σου
αόρατα να ερεθίσω το φλοιό σου.
Σα ματιά μες τη ματιά σου
σαν ουρανός…
***

Καταπάτηση

Προς τι ο εξαναγκασμός δεσποινίς;
Δεν έχεις;
Δε σου περισσεύουν;
Μια ακεραιότητα μου είχε μείνει.
Ψευδαίσθηση, θα μου πεις.
Ασφαλώς!
Μα πόσες ακεραιότητες θα χορτάσεις ακόμα;

Θα έχεις καταλάβει μάλλον
ότι του λόγου μας ακεραιότητες
ψοφάνε για διαίρεση.

Advertisements
This entry was posted in Βασιλης Ευφροσυνιδης, Ποιηση, Σπιτι στην Καμαρα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s