Πρωινό στο Woodland Grove (Σεραφείμ Σ.)

Περπατούσε ανέμελα στο δρόμο για τη δουλεία. Τριγύρω του ο κόσμος τον χαιρετούσε με πλατύ χαμόγελο και ένιωθε  τόση ευφορία που τα πνευμόνια του θα έσκαγαν.

Ήταν πράγματικη ευλογία να ζεις εκείνο το πρωϊνό από κοντά. Την προηγούμενη βραδιά είχε βρέξει και η νοτισμένη ατμόσφαιρα του Σεπτέμβρη πότιζε το δέρμα με ευχάριστες μυρωδιές. Όλο το Woodland Grove είχε βγει ασυναίσθητα να μυηθεί στη ροή των πραγμάτων, μα πάνω από όλους αυτός!

Ο γιατρός  Becker δεν ήταν πάνω από 32, με τις φαρδιές του πλάτες να είναι έτοιμες να σκεπάσουν κάθε έγνοια οποιουδήποτε επισκεπτόταν το μικρό ιατρείο του που στεγαζόταν σε μία χτισμένη από ξύλο, δίπατη, παλιά μονοκατοικία στο κέντρο της πόλης.

Κατηφόρισε όλη την κεντρική οδό, άνοιξε με τα παλιά μεταλικά κλειδιά του την πόρτα, γύρισε την πινακίδα στην είσοδο (έτσι ώστε να φαίνεται διάπλατα με καλλιγραφικά γράμμματα το «ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ») και κάθησε στο γραφείο του.

Η ιεροτελεστία κάθε πρωινού ήταν η ίδια. Καφές από τον Άντονι, που είχε το μικρό παντοπωλείο της γωνίας, εφημερίδα και λίγος καλός καπνός στην πίπα του· ίσα, ίσα για να τον ξυπνήσει και να του δώσει δύναμη για την υπόλοιπη ημέρα.

Άνοιξε αργόσχολα την ασημένια ταμπακέρια του με το περίτεχνο δέσιμο, έπιασε μία μικρή χούφτα καφετί καπνό, τον πάτησε με τον αντίχειρα στο στρογγυλό άνοιγμα του ξύλινου τσιμπουκιού του και τράβηξε δύο τσούρες.

Όλα ήταν τόσο όμορφα. Ήθελε να απολαύσει τα πάντα σήμερα. Περιεργάστηκε ξεφυσώντας το βαρύ καπνό του το περιβάλλον.

Στους τοίχους κρεμασμένες όλες οι κατακτήσεις της ζωής του. Τα διπλώματα, οι διακρίσεις, οι φωτογραφίες των γονιών του, των αδερφών του, της οικογένειας και των παιδιών του.

Το βλέμμα του όμως έμεινε καρφωμένο σε μία.

Το ’84, όταν ήταν μικράκι ακόμη του είχαν πάρει ένα ζωηρόχρωμο πράσινο αμαξάκι με πετάλια και κίτρινες ρίγες να διαπερνούν τη θέση του συνοδηγού. Το περιεργαζόταν για αρκετή ώρα και καμάρωνε τον εαυτό του πόσο ανέμελος έμοιαζε. Ήταν παρκαρισμένος μπροστά στο σπίτι του παππού του με το αμάξι παράλληλα προς τη μεγάλη αυλή με τις κυδωνιές. Φορούσε ένα άσπρο πουλόβερ, κάτω από μία σκούρα μπλέ, ολόσωμη φόρμα με τιράντες και τα μαλλιά του ήταν χρυσά ακόμη.

Αυτό όμως που του έκανε μεγαλύτερη εντύπωση απ’ όλα ήταν η σιγουριά που έπιανε το τιμόνι. Χαμογελούσε με τα μάτια μισόκλειστα από τον ήλιο που τον τύφλωνε με τόση ευχαρίστηση που νόμιζες ότι το χαμόγελο εκείνο ήταν φερμένο από άλλο κόσμο. Ήταν λες και του είχε διαπεράσει ολάκερο το είναι και από τότε έτσι χαμογελαστά αντιδρούσε σε οτιδήποτε του συνέβαινε.

Πέρασε από μπροστά του ολόκληρη η νεανική του τρέλλα. Οι βόλτες με τα ποδήλατα στο χωράφι με τις μαργαρίτες δίπλα από τον χείμμαρο. Το απαλό κοριτσίστικο άγγιγμα μία φίλης  που του χαϊδευε το χέρι όταν προχωρούσανε μαζί να πάνε στο γυμνάσιο. Το πρώτο του φιλί στα πεταχτά, στο πάρκο από μία άγνωστη για να τον ξυπνήσει από το μεθύσι. Η σχολή, οι αγώνες, ο γάμος, οι γεννήσεις, η δουλειά, οι ασθενείς!

«Αρκετά»,  ψιθύρησε στον εαυτό του. Η μέρα ακόμη καλά – καλά δεν είχε ξεκινήσει και απασχολούνταν με ονειροπολήσεις.

Άνοιξε το συρτάρι που βρισκόταν κάτω ακριβώς από τα χέρια του στο μεγάλο, βαρύ, δρύινο γραφείο και ψαχούλευε τα περιεχόμενα του.

Το βρήκε. Κατευθύνθηκε στο μικρό καθρέφτη που βρισκόταν από πίσω του. Φόρεσε την ποδιά του, κοίταξε τον εαυτό του που δεν μπορούσε πλέον να γελάσει και άδειασε δύο σφαίρες από το ασημένιο «Κόλτ» στο θόλο του εγκεφάλου του.

Ο καπνός της πίπας συνέχιζε να υψώνεται και να μοσχοβολά στην αίθουσα. Οι φωτογραφίες, οι έπαινοι και τα διπλώματα έστεκαν αγέρωχα στους τοίχους. Το ρολόι χτυπούσε σαν μετρονόμος της ζωής που συνέχιζε να υπάρχει και εκείνο το τσογλάνι εξακολουθούσε να χαμογελά με το χρυσαφένιο βλέμμα του για να τον κοροϊδεύει που τα μυαλά του λερώνανε σιγά – σιγά το πάτωμα.

Advertisements
This entry was posted in Πεζογραφια, Σεραφειμ Σιγμα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s