Πρωινές Σκέψεις – Του Βασίλη Αναστασίου


Πρωινές Σκέψεις

Έτσι και αλλιώς κάθε πρωί τα μάτια ανοίγουν,

Και όση ώρα και αν με παίρνει για να αναγνωρίσω,

Στο τέλος πάντα τα καταλαβαίνω όλα.

Πόσο πικρή, πόσο αβάσταχτη η αλήθεια.

Και μόνο εγώ λυπάμαι για αυτούς που ονειρεύτηκαν στην νύχτα.

Για αυτούς που ξόδεψαν φιλιά σε χείλη που ξεχνάνε.

Καθώς η μέρα μεγαλώνει

Καθώς η μέρα φεύγει

Καθώς η μέρα φεύγει
Advertisements
This entry was posted in Βασιλης Αναστασιου, Ποιηση. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s