Παρακαταθήκη

Παρακαταθήκη
——————

Θέλω η μέρα να ‘ναι απάνεμη
να ακούγονται τα βογγητά.

Θελώ καλούς φίλους, δίχως κλάμματα,
να τραγουδούν νοσταλγικά.

Θελώ δυο μάτια ν’ αντικρύσουνε
την πέτρα απάνω κρύα.

Θέλω ποτήρια να ξορκίσουνε
του μνημουριού την κατηφεία.

Πάνω στην πέτρα να χαράξεις,
«Καληνύχτα για πάντα»

Αφού, όπως μου είπες κάποτε,
δεν πρόφτασα να φτάσω τριάντα.

Advertisements
This entry was posted in Ποιηση, Σεραφειμ Σιγμα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s