Η απογοήτευση του Οδυσσέα

Η Ιθάκη ήταν ένα μάτσο χάλια.
Τόσα χρόνια ταλαιπωρίας
για ν’ ανταμώσω μια γερασμένη γκόμενα
ένα αποστειρωμένο σπιτικό
και φίλους που ’χουν χάσει κάθε όρεξη για ζωή.
Θαλασσοδαρμένος, με χείλη πρησμένα
πεινασμένος και μόνος
ήλθον, είδον και απήλθον.
Πήρα αγκαλιά το κούτσουρο που μ’ έσωσε
ξαναβούτηξα στη φουρτουνιασμένη θάλασσα
και πίσω ολοταχώς
να ξανάβρω το φίλο Πολύφημο
την αγέραστη Κίρκη
τις παρεξηγημένες Σειρήνες.
Όσα χρόνια μου απέμειναν
να τα ζήσω θέλω λέφτερος
γιατί δεν ήταν λέφτερη η ζωή μου.
Τη δέσμευε ο προορισμός
οι Πηνελόπες κι οι Τηλέμαχοι.
Θα γυρίσω το λοιπόν στην Τροία
κι αν με δεχτούν
ότι γκρέμισα θα ξαναχτίσω.
Advertisements
This entry was posted in Βασιλης Ευφροσυνιδης, Ποιηση, Σπιτι στην Καμαρα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s