ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ – του Κυριάκου Αναστασίου

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ


Στρώθηκε το τραπέζι. Γιορτινό. Κόκκινο. Γεμάτο από το αίμα που έχασε Εκείνη πάνω στη γέννα. Πολύ αίμα. Για να χορτάσουν όλοι.
Καταράστηκες  τον δικτάτορα που έβγαζε ένα μικρό λογύδριο στην plasma τηλεόραση και άρπαξες παράλληλα το μπούτι από τη γαλοπούλα. Το δεξί. Το καλό όπως είπες και πρέπει να είχες δίκιο αν έκρινα σωστά από το χρόνο που χρειάστηκε μέχρι να το καταβροχθίσεις.
Πίσω από το άσπρο των ματιών σου, γύρω από το διάφανό σου κεφάλι διέκρινα παλιές φωτογραφίες. Ήσουν μικρή, καθόσουν στα πόδια του πατέρα σου που σου διάβαζε το αγαπημένο του παραμύθι. Χριστούγεννα χωρίς παιδικές αναμνήσεις, σκέφτηκα, δεν γίνονται.
Η ώρα πέρασε χωρίς να το καταλάβουμε και ήρθανε φίλοι μας. Πολλοί φίλοι μας. Μας ευχήθηκαν και έφυγαν. Είχανε, λέει, να πάνε και αλλού. Μόλις έφυγε και ο τελευταίος συνειδητοποίησα πως ποτέ δεν είχαμε ζωντανούς φίλους.
Απτόητοι συνεχίσαμε τη μικρή γιορτή μας μέχρι που σηκώθηκες να φέρεις το γλυκό που είχες φτιάξει από το ολοκαίνουργιο ψυγείο μας που δεν προλάβαμε να ξεχρεώσουμε.  Έτσι όπως το άνοιξες έπεσαν μερικά έντερα του πατέρα σου που είχαμε σφάξει το πρωί. Μας το ζήτησε και εμείς ευχαρίστως δεχθήκαμε. Ήταν εντυπωσιασμένος από τη προπέρσινη σφαγή της γυναίκας του και έτσι φέτος ήθελε να είναι η σειρά του. Αμαρτία να αρνηθούμε τέτοιες άγιες μέρες.
Ήρθε το γλυκό και το έφαγα όλο. Δε σε άφησα ούτε να δοκιμάσεις. Ήθελα να εκτινάξω το σάκχαρό μου στα ύψη. Τα κατάφερα αλλά τελικά δεν έχει μεγάλη διαφορά. Ούτως ή  άλλως ζω σε αιώνιο κώμα, όπως όλοι τους.
Χριστούγεννα. Το δέντρο μας, που ξερίζωσα με τα χέρια σου, βρισκόταν στολισμένο στο σαλόνι μας. Ένα ωραιότατο δέντρο με πολύχρωμες λάμπες και φωτάκια που αναβόσβηναν ρυθμικά με τη μουσική. Ένα ομοίωμα του αγιοποιημένου πότη της Coca-Cola πριν πάρει την κοκαΐνη του με κοιτούσε ενόσω έτρωγα το τελευταίο κερασάκι του γλυκού και το κεφάλι του ταράνδου που κρεμόταν στον τοίχο πίσω μου είχε αρχίσει να γέρνει από τη νύστα.
Παρόλα αυτά δεν λέγαμε να κλείσουμε την τηλεόραση. Αυτή η ρουτίνα της καθημερινότητας είχε κάτι που μας τραβούσε. Θέλεις η ζωντάνια που εξέπεμπε σα μέσο; Θέλεις τα ζεστά νέα που ακούγονταν από το σαπισμένο στόμα του νεκροζώντανου διαφημιστή – παρουσιαστή; Ίσως ακόμα ήταν και τα εμβόλια κατά της λύσσας που μας είχαν κάνει σε παιδική ηλικία οι γονείς μας  και έτσι τα σκυλιά που περιτριγύριζαν στα κατά τόπους κανάλια δε μπόρεσαν να μας δαγκώσουν.
Η νύχτα προμηνύονταν μεγάλη και γεμάτη εκπλήξεις. Το κουδούνι της πόρτας χτύπησε ξανά και αυτή τη φορά ήταν κάποιος περαστικός που χάθηκε. Ζήτησε τη βοήθειά μας για να τον κατατοπίσουμε ώστε να βρει το δρόμο του. Δεν είχε GPS ο κακομοίρης και με τέτοια ερημιά στο δρόμο δεν βρήκε κανέναν ώστε να του δώσει πληροφορίες για τη πορεία του. Σκέφτηκε , όπως μας είπε, να χτυπήσει το πρώτο κουδούνι που θα βρει. Για καλή μας τύχη ήταν το δικό μας.
Αφού πέρασε μέσα και τον κεράσαμε ένα ποτό για να ζεσταθεί, του έπιασα την κουβέντα. Έψαχνε, λέει, έναν παλιό του φίλο που έμενε κοντά στη δική μας περιοχή. Πριν προλάβει να ολοκληρώσει την πρότασή του, έβγαλε από μια μαύρη σακούλα σκουπιδιών που είχε μαζί του και μερικές φωτογραφίες για να μου δείξει αυτόν που αναζητούσε, μήπως τον γνωρίζω.
Οι φωτογραφίες ήταν παλιές και ξεθωριασμένες. Αλλά έγχρωμες. Με δυσκολία μπορούσες να δεις λεπτομέρειες και πρόσωπα. Πέντε φωτογραφίες ήταν όλες και όλες. Τις κοίταξα προσεκτικά. Σοκαρίστηκα αλλά δεν τον άφησα να αντιληφθεί την έκπληξή μου. Με δυσκολία κατάφερα να αναγνωρίσω πως ο φίλος που έψαχνε ήμουν εγώ. Αφού είδα τις φωτογραφίες τις έδωσα και σε εσένα να τις δεις για να σε τεστάρω. Αφού έριξες μια φευγαλέα ματιά και χωρίς να το πολυσκεφτείς του τις επέστρεψες λέγοντάς του πως δεν είχες ξαναδεί τον συγκεκριμένο κύριο.
Ηρέμησα προς στιγμήν και άφησα την κουβέντα να κυλήσει σε διάφορα άλλα θέματα που απασχολούσαν τον κόσμο. Αφού ο επισκέπτης ήπιε άλλο ένα ποτό που εγώ τον κέρασα αυτή τη φορά, είπε πως θα ήταν σωστό να φύγει και να συνεχίσει τη μυστηριώδη αυτή του αναζήτηση. Μόλις όμως έκανε να σηκωθεί ένοιωσε μια ζαλάδα, έκανε δυο τρία μικρά βηματάκια και σωριάστηκε στο πάτωμα σε λιπόθυμη κατάσταση.
Με κοίταξες και σου έκλεισα το μάτι χαμογελώντας. Χωρίς να χάσεις καιρό έτρεξες στη κουζίνα και έφερες τα πιο κοφτερά μαχαίρια από το καινούργιο σερβίτσιο που πήραμε. Μου τα έδωσες. Τα ακόνισα για ένα λεπτό αναμεταξύ τους και άρχιζα να τον σφάζω. Καταπληκτικό θέαμα. Αίμα παντού. Θα είχες να καθαρίζεις όλη την επόμενη μέρα, αλλά ήξερα πως ήταν κάτι που σε ευχαριστούσε και έτσι συνέχιζα χωρίς έγνοιες τη δουλειά μου.
Καθώς προχωρούσα, έριχνα κλεφτές ματιές στο πρόσωπό σου. Τα μάτια σου είχαν αρχίσει να αποκτούν μια γυαλάδα. Μια χαρά. Δεν είχες ξαναδεί να σφάζουν άνθρωπο. Πού να δεις θα μου πεις; Τα παιδιά των μεγαλουπόλεων είναι συνεχώς κλεισμένα σε τσιμεντένια κουτιά και δεν ξέρουν τίποτα από τη πραγματική ζωή εξόν από όσα τους επιτρέπουν να βλέπουν οι γονείς τους. Τα φερέφωνα δηλαδή της τηλεόρασης. Μικροαστικές ζωές υπό καθοδήγηση κομφορμιστικών προτύπων και εγκεφάλων.
Μετά από μισή ώρα τελείωσα. Ο τεμαχισμός του χαμένου  αναζητητή είχε φτάσει στο τέλος του. Είχε μπει ήδη το κάθε μέλος σε μια ωραία νάιλον σακουλίτσα και είχε πάρει το δρόμο για την κατάψυξη δίπλα στον πατέρα σου. Να κάνουν παρέα. Μην είναι μόνος του τέτοιες μέρες.
Κοίταξα το ρολόι μου και είχε πάει ήδη τρεις. Ήταν η ώρα των βομβαρδισμών. Πήρες το κράνος σου, έφερες το δικό μου, τα φορέσαμε και καθίσαμε να προστατευτούμε από τυχόν χαλάσματα και θραύσματα στο ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο που φτιάξαμε, ίδιο με αυτά που κατασκευάζουν οι Ισραηλίτες στη χώρα τους. Ο βομβαρδισμός τελικά κράτησε λιγότερο από το αναμενόμενο, ευτυχώς δεν έπεσε ούτε μια βόμβα στο σπίτι μας αυτή τη φορά ,εξαιτίας της εορταστικής ημέρας και έτσι πήγαμε για ύπνο νωρίτερα από το προκαθορισμένο, γεγονός που μας έβγαλε από το πρόγραμμα .  Όπως φάνηκε επηρέασε την σεξουαλική μου δραστηριότητα.
Κοιμήθηκες ενοχλημένη, σχεδόν αμέσως, πιστεύοντας ότι δε μου άρεσε το γλυκό και για αυτό θέλησα να σε τιμωρήσω με τέτοιο σκληρό τρόπο. Εγώ από την άλλη πλάγιασα σκεπτόμενος τον νεκρό μου φίλο που είχαμε στη κατάψυξη και τις φωτογραφίες του που έφερε και πέταξες μαζί με τα ρούχα του στο κρεματόριο.
Άρχισα να αναρωτιέμαι. Υπήρξα λοιπόν και εγώ παιδί κάποτε. Κάποτε θα γελούσα και εγώ, δε μπορεί. Θα είχα όνειρα που δεν ήξερα ακόμη ότι δε θα τα πραγματοποιούσα ποτέ. Θα είχα ένα πιστό φίλο που κάποτε θα με έψαχνε να μου θυμίσει τα ¨παλιά¨ και εγώ θα τον δολοφονούσα για να τον φάμε την Κυριακή.  Θα ήμουν ερωτευμένος με το κοριτσάκι που έμενε απέναντι από το σπίτι μας αλλά θα παντρευόμουν μια ανώμαλη γκόμενα με λεφτά και περίεργα βίτσια στο κρεβάτι. Θα έλεγα ψέματα στους τρελούς γονείς μου ότι πάω φροντιστήριο και θα πήγαινα βόλτες σε διάφορες παραλίες να χαζεύω τα κύματα και τα αστέρια.  Θα ζούσα μια φυσιολογική ζωή χωρίς καταναλωτικά άγχη και χωρίς να γνωρίζω τι θα πει η λέξη ανταγωνισμός. Θα ήμουν έξω από ένα πανηγύρι και δεν θα είχα ιδέα ότι κάποια μακρινή ημέρα θα πρωταγωνιστούσα σε αυτό.
Έπειτα, γύρισα. Σε κοίταξα που κοιμόσουν χωρίς τη περούκα σου ενώ είχες αφήσει τα δυο πλαστικά σου βυζιά στη πολυθρόνα δίπλα στο κομοδίνο για να φορτίσουν. Σηκώθηκα χωρίς να σε ξυπνήσω. Πήγα μέχρι τη κουζίνα προσεκτικά να μη γλιστρήσω στα αίματα που κυριαρχούσαν στο χώρο. Πήρα μαχαιροπίρουνα. Άνοιξα τη κατάψυξη και έφαγα μονομιάς τον φίλο μου χωρίς καν να τον ζεστάνω. Παγωμένο.
Συνήθως, οι μέρες των Χριστουγέννων μου έφερναν κατάθλιψη. Τα φετινά Χριστούγεννα, μου έφερναν μια ανεξήγητη οργή.
Εκείνο το βράδυ δε κοιμήθηκα. Ξενύχτησα στο σαλόνι βλέποντας τηλεόραση. Είχε το “Home Alone”. Κάτι μου θύμιζε. Δε μπορώ να θυμηθώ τι…

Advertisements
This entry was posted in Κυριάκος Αναστασίου, Κυριακος Αναστασιου, Πεζογραφια and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s