Απανθρωπάκια Ι

Μια συνηθισμένη Δευτέρα ξυπνήσαμε
κι ήμασταν όλοι αλλιώτικοι.
Μετρήσαμε στα κομμένα μας δάκτυλα 
τις χαμένες ημέρες, τις χαμένες νύχτες
δίχως αγάπη και παράθυρα ανοιχτά
τις δακρυσμένες προσευχές μας
μέσα σε χαράδρες κι ακρογιάλια
κι όταν υπολογίσαμε το σακάτη εαυτό μας
ντυθήκαμε τα καθημερινά μας αίσχη
και βγήκαμε για δουλειά.
 
Να τρομοκρατήσουμε τους ήρεμους
τους χαμογελαστούς
την μπόχα που ανθίζει μια άνοιξη δυσωδίας.
Να πυρπολήσουμε τα σπίτια των θεών
να γίνει το νέκταρ τους σάλιο πηχτό κι αίμα
κι όλοι εμείς που ζούμε στο αντίκρυ βουνό
ν’ αυτοκτονούμε ηρωικά
κερδίζοντας δέκα λεπτά
τηλεοπτικού οίκτου. 
Advertisements
This entry was posted in Βασιλης Ευφροσυνιδης, Ποιηση, Σπιτι στην Καμαρα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s