ΜΙΣΗ ΜΝΗΜΗ – του Κυριάκου Αναστασίου

Φωτιά ! τσεκούρι !τράβα !
ξεσπέρμεψέ το , χέρσωσε το περιβόλι, κόφ’ το,
και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα,
για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα.

Δεν είχαν μείνει άλλες σκέψεις στο μυαλό του. Μόνο αυτές οι σειρές που κάπου είχε διαβάσει. Δε θυμόταν πού, όμως.
Έτρεξε στην αποθήκη. Άρπαξε το κυνηγετικό του πατέρα του και χίμηξε έξω. Στο δρόμο, για να φάει κόσμο που φαινομενικά ήταν αθώος. Φαινομενικά.
Στα δυο βήματα σταμάτησε, πέταξε το όπλο κάτω γονάτισε και άρχισε να κλαίει. Σκέφτηκε πως κατάντησε. Τη νεκρή μάνα του. Τη ντροπή της…
Μπήκε στο σπίτι ρεζιλεμένος. Φόρεσε το τζινάκι , το ρούχο της προδοσίας και πήγε στο γραφείο. Θύμα και σήμερα…

Π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει,
κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων

( δε το θυμόταν όλο, το γαμημένο)

Advertisements
This entry was posted in Ιαχές, Κυριάκος Αναστασίου and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s