Ομολογία – του Κ. Αναστασίου

Απεταξάμην τα παιδικά μου χρόνια, ενηλικιώθηκα Κύριε.

Απεταξάμην τα εφηβικά μου όνειρα, ζω στον σημερινό τους  κόσμο Κύριε.

Απεταξάμην τους νεανικούς μου έρωτες, βρήκα απάνεμη αγκαλιά, παντρεύτηκα Κύριε.

Απεταξάμην  τα φοιτητικά μου φιλιά, πλέον μόνο με φιλάνε Κύριε.

Απεταξάμην τα λόγια που είπα εκείνο το βράδυ έχοντας πιεί λίγο παραπάνω, τώρα πια δε πίνω Κύριε.

Απεταξάμην τα ξενύχτια με τους φίλους μου, δε ξεπερνώ τις έντεκα πια Κύριε.

Απεταξάμην όλα όσα υποσχέθηκα σε σώματα δειλά, αγνοώ πια Κύριε.

Απεταξάμην τους νεκρούς που άφησα πίσω μου, αδημονώ για σάρκα Κύριε.

Απεταξάμην το τέλος μου, κάθε πρωί αγοράζω και μια νέα μάσκα Κύριε.

Απεταξάμην  τη προσδοκία, διαφεντεύω Κύριε.

Απεταξάμην το πένθος, ξεφαντώνω Κύριε.

Απεταξάμην την θέληση, κυριαρχώ Κύριε!

Απεταξάμην τη ζωή, ζω για εμένα Κύριε…

…Κύριε; Κύριε με ακούς;

Advertisements
This entry was posted in Ιαχές, Κυριάκος Αναστασίου, Κυριακος Αναστασιου, Σπιτι στην Καμαρα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s