… we ‘re alive – του Κ. Αναστασίου

           6CjwV8S1335m32SLHgFRKgxMTIA     Γίνομαι  11 χρονών , με παίρνουν απο το χέρι και είναι όλοι τους νέοι. » Ο γέρος μου ψηλός, η μάνα μου κοπέλα «.  Παραμένουνε όλοι τους γελαστοί χωρίς ρυτίδες στο μέτωπο και σύννεφα στις σκέψεις. Αγκαλιά με αυτό που αγάπησαν και που κάποια στιγμή επρόκειτο να χαθεί, χωρίς ποτέ να μπορεί να το πιστέψει κανένας. Χρωματιστοί και λίγο θαμποί απο τον παλιό φακό της μηχανής.

                Άλλο ένα Πάσχα που πέρασε με τραγούδι. Άλλο ένα Πάσχα που πέρασε με το «μαζί» να δίνει ουσία στο σκοτάδι που κάποτε θα ερχόταν. «Σε αμμουδιές χρυσές, νέοι γονείς με τα μωρά σας «, μια εκδρομή γεμάτη λακκούβες. Τελικά κάτι τέτοιο είναι που μένει.

                Έπειτα, κάποια σκόρπια λόγια περί θανάτου σε κάποιο ξεχασμένο laptop που έδιναν ελπίδες και υποτίθεται δύναμη σε άτομα που άξιζαν το μισό και τσαλακωμένα σεντόνια σε διάφορα σπίτια,  σε διάφορες πόλεις, ανάμεσα σε αδιάφορες ζωές που θα καταλήξουν παντρεμένες με ανθρώπους ανέραστους αλλά επαγγελματίες. Μια απο τα ίδια θα πεις. Να ζήσετε κι εσείς. Να ζήσουμε όλοι.

                Μεγάλη Παρασκευή και οι άνθρωποι συνεχίζουν να πιστεύουν στο ίδιο θαύμα γιατί κάπως έτσι τους βολεύει. Αδυνατούμε να δημιουργήσουμε τα δικά μας μικρά θαύματα. Τη δική μας μικρή ή μεγάλη Ανάσταση. Είναι, βλέπεις, που απαιτείται αρχικά ο θάνατος και όλοι λίγο ή πολύ τον φοβόμαστε. Ένα τηλέφωνο, μια φωνή, ένα πιάτο φαγητό, μια δεκάρα, ένα φιλί, μια αγκαλιά, ένα βλέμμα, μια υπογραφή. Απλά αλλά ουσιαστικά , τα οποία εκ πρώτης φαίνονται ανούσια αλλά κρύβουν την ουσία και το νόημα κάπου εκεί, μέσα τους.

                – Θα έρθεις να μας δεις φέτος;

                – Δε νομίζω, του χρόνου όμως σίγουρα, τα φιλιά μου.

                – Του χρόνου, ξέρεις, θα πεθάνω. Οι ρίζες μου πήραν να  σαπίζουν…

                Ξέρεις κάτι; Νομίζω πως βαρεθήκαμε να περιμένουμε να σε δούμε μπροστά μας. Μπορεί τα χέρια σου να είναι ακόμα τρυπημένα και το μέτωπό σου να έχει τις πληγές νωπές, όμως κι εμείς δε περάσαμε λίγα. Αντέξαμε τόσους αιώνες και συνεχίζουμε να ελπίζουμε στη δική μας λύτρωση, σε μια δικαίωση ρε πούστη, σε κάτι…

                Τους ξεράσαμε τους σημαιοφόρους, τους σταυροφόρους  και τους φέροντες αυτώ. Τους νικητές και τους βολεμένους. Τους χαρούμενους απο άποψη και τους στεναχωρημένους απο οίκτο. Στον ανεμόμυλο, εκεί θα βρεθούμε και θα σε περιμένουμε. Ψηλά. Μόνο κοίταξε να είναι πασχαλιά, σα τώρα, και ο ουρανός να είναι κόκκινος. Να έρθεις να μας βρεις μεσημέρι, όταν θα παίζουμε με τα κορίτσια μας κυνηγητό, καθώς θα΄μαστε  λίγο ζαλισμένοι απο το κρασί. Κοίταξε να μη μας λυπηθείς, τη χαρά να μας τη δώσεις απλόχερα κι ας είναι δυο στιγμές μονάχα. Μια ζωή στη θλίψη, μαραθήκαμε ρε συ, μη κοιτάς που μπροστά στις γυναίκες γελάμε.

                Θα πρέπει να σκοτώθηκα Φεβρουάριο του 2013. Μου είχαν πει πως εκείνη την ημερομηνία δε θα τη ξεχνούσα ποτέ. Μετράω απο τότε κάθε Μάϊο που δεν έζησα. ΄14, ΄15, ΄16 . Εσύ πού να ζεις τους δικούς σου Μάηδες; Τους ήλιους σου;

                Εσύ σκοτώθηκες Οκτώβρη του 2009. Πάνω σε τραπέζι χειρουργείου, με δίπλα τα μαχαίρια λερωμένα απο το αίμα σου. Μου είχαν πεις πως εκείνη την ημερομηνία δε θα τη ξεχνούσα ποτέ.  Μετράω όσα κορίτσια άφησαν λουλούδια στο μνήμα σου χαζεύοντας τη ψυχή σου να πηγαινοέρχεται πάνω απο τη θάλασσα. Ελύτη δε διάβασες ποτέ σου.

                Μαζί με όλους περιμένουμε τη δική μας Ανάσταση. Περιμένοντας.  Άλλος  κεράκι, άλλος  τηλέφωνο, άλλος ανάσα.

                Δε θα έρθουν ποτέ. Για αυτό άλλαξε πλευρό κάνοντας μακροβούτι μέχρι τέλους. Την καλύτερη ανάσα, λένε, πως την παίρνεις στον πάτο. Άσε που στην επιφάνεια πια, δεν υπάρχει και ψυχή…

( φώτο : Arizona Dream, Emir Kusturica, 1992)

Advertisements
This entry was posted in Ιαχές, Ιαχες, Κυριάκος Αναστασίου, Κυριακος Αναστασιου and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s