ΠΙΚΡΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΦΤΑΝΕΙ – του Κ. Αναστασίου

Καταστολή_σκίτσο_110911

* Όλοι λένε το ορμητικό ρέμα βίαιο.
Μα την κοίτη του ποταμού που το κρατάει
κανείς δε τη λέει βίαιη.
( Μπ. Μπρέχτ )

 

 

 

 

 

Το ζήτημα ήταν να αποδείξει η ακροδεξιά κυβέρνηση, ποιος είναι αυτός που κάνει κουμάντο. Ποιος έχει ανά πάσα ώρα και στιγμή το μαστίγιο στο χέρι, μπορώντας να διαφεντεύει, να τρομοκρατεί, να αμαυρώνει, να βιάζει, να σκοτώνει (εμμέσως και αμέσως),  να διατάζει, να δέρνει, να εξευτελίζει, να ειρωνεύεται, να υφαρπάζει,  να πριμοδοτεί, να απολύει, να προσλαμβάνει και γενικώς να κάνει ¨ότι γουστάρει¨.

                Ξαφνικά, κάποιος τηλεοπτικός μαϊντανός άλλων χρόνων, όπου έβγαινε σε τηλεοπτικά παζάρια- ξεκωλάδικα, παριστάνοντας τον ωραίο με το αστραφτερό χαμόγελο, έχοντας Δ.Α.Π.- ίτικο παρελθόν και χιλιάδες γαρύφαλλα εκσφενδονισμένα στο πάλαι ποτέ πιο in σκυλάδικο της Αθήνας, βγήκε με το σινιέ κοστουμάκι του και ύφος εισαγγελέα να μιλήσει για ιερές αγελάδες και σκάνδαλα, για κυβέρνηση πυγμής και άλλα παραμύθια. Στο τέλος μας ενημέρωσε πως το ίδιο βράδυ θα κλείσει η ΕΡΤ και έφυγε περήφανα να πιεί ένα ουίσκι στο γραφείο του σαχλαμαρίζοντας με τους αξιοκρατικούς του συνεργάτες.

                Απορεί κανείς με το πόσο δραστικό και αποτελεσματικό, ενίοτε, μπορεί να γίνει αυτό το κράτος. Μέσα σε λίγες ώρες! Εδώ είναι όλη η ουσία της κίνησης και του, τρόπου τινά, αιφνιδιασμού αυτής. Η φημισμένη πια μέθοδος του ΣΟΚ, όπου σε αφήνει εμβρόντητο να αναρωτιέσαι αφενός ¨ τι τρέχει¨ και αφετέρου να μη τολμάς να κάνεις βήμα περαιτέρω φοβούμενος τα χειρότερα που μπορεί να επέλθουν.

                 Η ακροδεξιά κυβέρνηση,  με τα αριστερά ( λέμε τώρα) άλλοθί της ως δεκανίκια, προσπαθεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα να αποδείξει ότι είναι παρούσα και ισχυρή. Ικανή να ανατρέψει κάθε φωνή αντίδρασης ενώ παράλληλα δείχνει έντονο ενδιαφέρον στη καταστροφή της συνοχής του κοινωνικού ιστού ή ότι από αυτόν έχει απομείνει.

                Ένα παραπέτασμα φασιστικού κορμού με δήθεν φιλελεύθερο προσωπείο έχει στηθεί εδώ και μήνες προσπαθώντας συνεχώς να ευτελίσει φορείς και ανθρώπους με κάθε αντιδημοκρατικό και κατασταλτικό μέσο έχει. Το θατσερικό μοντέλο διακυβέρνησης, φαντάζει μαρξιστικό μπροστά σε αυτούς τους τύπους. Ο μανδύας της δημοκρατίας που φορούσαν, ο οποίος κατάντησε φερετζές, έχει πια πέσει. Τα πρόσωπα φανερώθηκαν όπως και οι ιδεολογίες που κρύβονται πίσω από αυτά.

                Ο παράγοντας άνθρωπος πουθενά σα σκέψη. Οι λύσεις τους, είναι δυο και πολλές φορές συμβαδίζουν. Ανάπτυξη και καταστολή. Πάγια θέση βασανιστών, φασιστών και λοιπών φιλοτομαριστών που στο βωμό του ξεπουλήματος δε διστάζουν να πουλήσουν ακόμη και τη μάνα τους. Μέσα σε όλο αυτό, εμείς πιο μόνοι από ποτέ.

                Μια σειρά κυβερνήσεων όπου με γελοίες και μικροπολιτικές τακτικές οδήγησαν την ΕΡΤ  σε αυτή την εικόνα σφυρίζουν αδιάφορα. Διευθυντές επί διευθυντών. Αρχιγλύφτες της εκάστοτε εξουσίας και αιώνιοι χειροκροτητές της οποιασδήποτε πολιτικής σημαίας.  Το πνευματικό / πολιτιστικό τους επίπεδο φωλιάζει κάπου μεταξύ πρώτου τραπεζιού πίστας και τελευταίου πατσατζίδικου στη παραλιακή. Δεν ανέχονται το διαφορετικό προσπαθώντας παράλληλα να το εξοντώσουν. Απέχθεια για το οτιδήποτε χαλάει τη σούπα. Το έσχατο σημείο ήρθε με την τοποθέτηση του Αιμίλιου Λιάτσου ως επικεφαλής του τομέα της ενημέρωσης. Αυτή είναι η πολιτισμική πολιτική τους. Αυτή ήταν πάντα. Χίλιες φορές επιθυμούν τη τηλεοπτική παρουσία ηλίθιων ξανθών γυναικών και όμορφων αξύριστων τύπων παρά ένα επεισόδιο του ¨ΕΞΑΝΤΑ¨. Ήδη  γίνεται πόλεμος μεταξύ των ιδιωτικών καναλιών ( παράνομων και μη) σχετικά με την εξαγορά των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων. Έπειτα με κάποιον δικό τους τρόπο θα μπορέσουν να πουν ένα ευχαριστώ στη κυβέρνηση.

                Αν η ΕΡΤ λειτουργούσε εις βάρος του ελληνικού λαού, έχει συζητηθεί ήδη αρκετά αυτές τις ημέρες και τα αντεπιχειρήματα καταντούν μια γελοιότητα. Πάγιες τακτικές ξεπουλήματος κάθε δημοσίου αγαθού / φορέα, όπου αρχικά με πλάγιους τρόπους τον καταχρεώνουν έπειτα τον διασύρουν- διαπομπεύουν στα μάτια όλων και ειδικότερα του πληθυσμιακού μέσου όρου επιχειρώντας έτσι την ταπείνωσή του εν συνεχεία μετατοπίζουν τις ευθύνες στους εργαζομένους και τέλος τον ξεπουλάνε. Τα παραδείγματα πολλά : ΟΣΕ, Ολυμπιακή, ΕΡΤ. Διεθνής τακτική που έχει χρησιμοποιηθεί στην Αμερική τα χρόνια του ΚΡΑΧ αλλά και στην Αγγλία επί Θάτσερ.

                Το θέμα όμως, επανερχόμενος, είναι ο τρόπος. Καμία συζήτηση, καμία κουβέντα, κανένα ψήφισμα στη βουλή, καμία ενημέρωση, κανένα κάλεσμα στους εργαζομένους. Ο ακροδεξιός πρωθυπουργός , οι εντολοδόχοι του και τα φερέφωνά του μπορούν κάλλιστα να σφραγίζουν κρατικά κανάλια ρίχνοντας «ΜΑΥΡΟ» μέσα σε ένα βράδυ κάνοντας επίδειξη δύναμης. Αποδεικνύοντας ποιος κάνει κουμάντο σε αυτό το τόπο και τι μπορεί να πάθει όποιος δε συμμορφώνεται από εδώ και στο εξής.  Μπορούν κάλλιστα να απολύουν χιλιάδες εργαζομένους λες αδιαφορώντας για το αύριο. Μπορούν ανετότατα, να υπεκφεύγουν των ευθυνών τους για τις καταστάσεις που οι ίδιοι δημιούργησαν στην ΕΡΤ καθιστώντας την ¨ιερή αγελάδα¨, άσχετα αν υπάρχει συλλογική σύμβαση για τους εργαζομένους και οι ευνοημένοι είναι αποκλειστικά κάποιοι συγκεκριμένου που έχουν όνομα, διεύθυνση και τηλέφωνο.

                Αυτό το «ΜΑΥΡΟ» της οθόνης σε κάποιους ίσως ξυπνάει μνήμες, σε κάποιους τρόμο. Η μνήμη όταν επιστρέφει εκδικείται συνήθως. Απομένει να δούμε τι θα γίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση μόνο που πρέπει να σταθούμε αλληλέγγυοι με πράξεις. Διότι δεν διακυβεύεται η τιμή των όπλων για τους δυο χιλιάδες εργαζομένους αλλά η δημοκρατία και μάλιστα μέσα  σε έναν ευρύτερο κύκλο εννοιών.

                Ας καμαρώνει σα γύφτικο σκεπάρνι ο κάθε διπλανός, γεμάτος περηφάνια από το  κλείσιμο αυτό, μένοντας παγιδευμένος στον μικρόκοσμό του. Είναι γνωστό το ποίημα του Μπρεχτ άλλωστε, σχετικά με το ποιος θα αντιδράσει όταν θα έρθουν να πάρουν και αυτούς.

                Δεν έχει σημασία αν ψάχνεις σα τρελός να βρεις διαδικτυακό σύνδεσμο να παρακολουθήσεις μια ουσιαστικά ανεξάρτητη ( πλέον) κρατική τηλεόραση. Η υπόθεση έχει ξεφύγει από τα μιντιακά στούντιο και ξεχύνεται πάλι στους δρόμους ψάχνοντας ουρανό. Στο βάθος κάτι υπάρχει αλλά ρίχνουν παράσιτα και μας το κρύβουν.  Με κάποιο τρόπο θα προσπαθήσουν να μεταφέρουν την προσοχή αλλού, όμως η κατάσταση δείχνει να έχει φτάσει στο απροχώρητο. Δε μιλάμε πια για χαράτσια, μεροκάματα, εργατοώρες με γραβατωμένους παπαγάλους. Μιλάμε για ουσιαστικά ζητήματα δημοκρατίας.

                Αν καταφέρει κανείς και αποστασιοποιηθεί από τα ελληνικά πράγματα, βλέποντάς τα με το μάτι κάποιου τρίτου, θα αντιληφθεί πως πλέον οδηγούμαστε σε συνθήκες και καταστάσεις Μπανανίας. Τίποτα δεν είναι μακρινό πια και ποτέ οι άλλωτε τσακισμένες γραμμές της σβάστικας δεν τολμούσαν να μας πλησιάσουν τόσο θρασύτατα και εξόφθαλμα.

    Οι τελευταίοι κολασμένοι κλεισμένοι σε υπόγεια δίχως φως και οι επικοινωνίες κυριολεκτικά σπασμένες. Τα i -phone θα μαραζώσουν στα χέρια σας. Πικρό το βράδυ φτάνει…

 « Πολεμήσαμε τρεις δικτατορίες κι όμως μετά τον πόλεμο κατασκευάσαμε τριάντα τρεις. […] Με το ανενδοίαστο ψέμα, επίσημο προσωπείο των πολιτικών, και την αστυνομία, σπλάχνο εκ των σπλάχνων μας, να εκπροσωπεί ότι χολεριασμένο κι άρρωστο κρύβει βαθιά του ο άνθρωπος, για να προστατέψει με έναν ακάθαρτο μανδύα τις έννοιες έθνος, πατρίδα, σπίτι, εκκλησία, κράτος και οικογένεια»
Μάνος Χατζιδάκις
( πρόεδρος ΄Γ προγράμματος από 1975-1982)

Advertisements
This entry was posted in Ιαχές, Ιαχες, Κυριάκος Αναστασίου, Κυριακος Αναστασιου and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s