ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ;

ΕπιδόρπιοΠροχωράμε; Θα αφήσουμε πίσω πολλά, να το ξέρεις.

 Κάτι φίλους ξεχασμένους κι από τον Θεό τον ίδιο, κάτι τραπέζια στρόγγυλα με ακουμπισμένα πάνω τους τα ομορφότερα χαμόγελα, κάτι δάχτυλα μακριά και άσπρα που κρατούν βραχιόλια μεγάλα και πολύχρωμα, κάτι βράδια που ξημέρωναν νωρίτερα και κάτι άλλα που δεν έφεραν ποτέ τον πρωινό ήλιο, δυο- τρεις νεκρούς φίλους που κάπου εδώ γυρίζουν ακόμη, μια θάλασσα μαύρη και ένα κρεβάτι ωκεανό να πνίγει τα πάντα.

Προχωράμε; Θα αφήσουμε πίσω πολλά, να το ξέρεις. Εδώ οι άνθρωποι δεν συγχωρούνε.

Μας περιμένουν στη γωνία να κάνουμε το πρώτο λάθος και να μας καθαρίσουν στα βουβά. Μας στήνουν στα πέντε μέτρα με δεμένα μάτια κάνοντάς μας πλάκα με εικονικούς θανάτους. Μας κρατούν για χρόνια σε υπόγεια μπουντρούμια αναιρώντας μας το τεκμήριο της αθωότητας. Σπάνε τους καθρέφτες γύρω μας να μην αντικρίζουμε το ωραίο σου πρόσωπο. Τους φταίει η ομορφιά, τους μπλοκάρει τα γρανάζια. Μας κατεβάζουν στα πεζοδρόμια γυμνούς και μας ξυλοφορτώνουν κάνοντας νούμερα στα δελτία των ειδήσεων. Μας τρομοκρατούν απειλώντας τις αγάπες μας και τους γέρους γονείς μας. Κάποια μέρα θα χάσεις τα πάντα, αλλά θα ψάχνεις για δουλειά και έτσι δε θα πάρεις χαμπάρι τίποτα – μικρό το κακό θα σκεφτείς.

Προχωράμε; Θα αφήσουμε πίσω πολλά, να το ξέρεις. Εδώ τα τραγούδια γίνονται επικίνδυνα.

Τα τραγουδάνε τις νύχτες άνθρωποι απελπισμένοι, φτερουγίζοντας στην άσφαλτο. Τα ακούς από τα φωτισμένα παράθυρα των νοσοκομείων να κλαίνε για μια ζωή που δε χόρτασαν. Τα σφυρίζουν τύποι, στις στάσεις των λεωφορείων καθώς συναντάνε το βήμα του πατέρα σου που ερχόταν παλιά, τότε που ήταν νέος, κάτι κίτρινα μεσημέρια από τη δουλειά. Τα ψιθυρίζουν αιμόφυρτοι μετανάστες, κρατούμενοι μιας ζωής σε ένα κελί δίχως όρια. Τα παίζουν τα παλιά τρανζιστοράκια, αφήνοντας τα σαπισμένα τους όγδοα πια, να ροκανίζουν τα σκονισμένα τζάμια του σουβλατζίδικου. Τα κυνηγάνε τα τραγούδια. Δίνουν ελπίδα και αυτό θα αποδειχτεί καταστροφικό.

Προχωράμε; Θα αφήσουμε πίσω πολλά, να το ξέρεις. Εδώ τα καλοκαίρια πήραν να βρωμάνε.

Η γαλάζια προκυμαία δε φέρνει πια τίποτα. Πάμε να βρούμε τα δικά μας καλοκαίρια. Εκείνα που αγαπήσαμε και μας έδωσαν τα πάντα αντί να τα πάρουν όλα. Αυτά τα καλοκαίρια ζητήσαμε, τα δοτικά! Δε θέλουμε καλοκαίρια για να ξεπλύνουμε τη μνήμη μας, ούτε να χαλαρώσουμε σε ξαπλώστρες- φέρετρα. Μια ζωή χαρούμενοι και κοιμισμένοι;  Να πλησιάζουν οι θάλασσες αλλά εμείς να φεύγουμε. Να έρχονται καταπάνω μας τα όνειρα αλλά να μην τρακάρουμε ποτέ. Τα καλοκαίρια σου πια, μυρίζουν θάνατο και συνήθως ο θάνατος πηγαίνει προς τα δυτικά – δε βαρέθηκες να πεθαίνεις κάθε μέρα;

Προχωράμε; Θα αφήσουμε πίσω πολλά, να το ξέρεις. Εδώ, δεν πιάνουν οι κατάρες, δεν πιάνουν οι ευχές.

Εδώ μας μεταλλάξανε. Μη χαθούμε σα τους άλλους ρε συ. Προσπάθησε να κάνεις κάτι άλλο. Τα παρατεταμένα χειροκροτήματα δεν είναι για λόγου μας ενώ όποτε συναντάμε πολύ κόσμο στρίβουμε απότομα να χαθούμε. Ας ρίξουμε τα δίχτυα μας για εκεί όπου κανείς δε θα μπορεί να δει και ας περιμένουμε να ξημερώσει πριν τα μαζέψουμε. Κάτι μέσα μου λέει, πως η ψαριά θα είναι καλή. Το εδώ, το σήμερα, το παρόν τελείωσε. Το καθάρισαν αθόρυβα μια νύχτα που κοιμόσουν και το ξημέρωμα  σου άφησαν να θάψεις το πτώμα. Ευχές και συλλυπητήρια από τους συγγενείς, στεγνωμένα δάκρυα και φτού κι από την αρχή.

Προχωράμε; Βιάσου. Δε περιμένω άλλο, ήδη τα χέρια σου με τρομοκρατούν. Τελικά, θα ήταν καλύτερα να σε έλεγαν Μαρία ή να μη φορούσες εκείνο το πουκάμισο που ανέμιζε άδειο μπροστά στο παράθυρο.

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=gbViIZR0YS8

( φώτο : Β. Ευφροσυνίδης- Επιδόρπιο)

Advertisements
This entry was posted in Ιαχές, Ιαχες, Κυριάκος Αναστασίου, Κυριακος Αναστασιου and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s