Νοσταλγία (Σεραφείμ Σίγμα)

Νοσταλγία
=========
Ζω ανάμεσα στις πτυχώσεις του χρόνου,
ανάμεσα σε λεπτοδουλεμένες εκφράσεις,
σήμαντρα από εκκλησίες και ανθρώπινα πλάσματα.
Η μεγαλύτερη επιτυχία που νιώθω είναι
πως ο κόσμος με ξεχνάει κι ας υπάρχω.
Θα με ξεχάσετε όλοι σας, ελπίζω.
Μπροστά σε κουδουνίστρες βαλμένες στα αυτιά
επιζητώ την απόλαυση που δεν φτάνω.
Κλείνομαι.
Λίγο – λίγο πέφτω και κατρακυλώ μέχρι
να προλάβει το σώμα τη γήρανση της ψυχής.
Θαυμάζω μόνο μερικά άτομα.
Θαυμάζω μόνο αυτούς που πιστεύουν,
παρότι γνωρίζω ότι λένε φούμαρα.
Χαίρομαι που τα πιστεύω.
Κάθε βράδυ κοιτώ τα δόντια μου
και εύχομαι να πέσουν.
Κλίνομαι.
Κοιμάμαι, ξυπνάω, αποζητώ.
Όμως κάθε φορά είναι εκεί η αρρώστια μου,
να με κατακρίνει και να με ρίχνει πιο βαθιά.
Η κατάρα είναι κάτι που δεν το αποζητάς.
Δεν είναι στόχος να τον πετύχεις.
Σε βρίσκει και σε σημαδεύει από την κοιλιά
της μάνας σου.
Θέλεις να την αποτινάξεις αλλά μετά από τόσο
καιρό έχει γίνει ένα με εσένα.
Την αγαπάς.
Ξαπλώνω να ησυχάζω τα μάτια μου, μα δεν κοιμάμαι.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Το μυαλό μου δεν μπορεί να κοιμηθεί.
Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω.
Μα πιο πολύ απ’ όλα θα ήθελα να ήμουνα δέκα χρονών
ξανά.
Ένα φθινοπωρινό μεσημέρι στο χωριό και εγώ να
κυνηγώ τη σκιά μου στην κατηφόρα του πίσω δρόμου
με τη μυρωδιά του γλυκάνισου από τα καζάνια να μου τρυπά
τη μύτη.

Advertisements
This entry was posted in Ποιηση, Σπιτι στην Καμαρα, Σεραφειμ Σιγμα and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s