Κλειστές Κουρτίνες, του Βασίλη Αναστασίου.

dagiouklas_02

Ούτε να βλέπεις, ούτε να φαίνεσαι.

Και έξω να χαλάει ο κόσμος.

Μόνο θα ακούς προσεκτικά.

Με το αυτί στον τοίχο και με το χέρι στην καρδιά,

Τις βόμβες που θερίζουνε κεφάλια.

Και καθορίζουν με οδοφράγματα,

Την νέα μας ζωή.

Εσύ όμως ούτε θα βλέπεις, ούτε θα φαίνεσαι.

Κι έξω χαρά Θεού.

Μόνο θα μετράς σπαρακτικά.

Με το ακουστικό κατεβασμένο,

Και με τα ράμματά σου ακόμη ανοιχτά.

Τις ευκαιρίες που χαθήκανε,

Στο σκοτεινό δωμάτιο.

Με τις κλειστές πάντα κουρτίνες.

Advertisements
This entry was posted in Βασιλης Αναστασιου, Ποιηση, Σπιτι στην Καμαρα and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s