Παλιές Κιτρινισμένες Φωτογραφίες, του Βασίλη Αναστασίου.

thumb.php

Τα πιο ωραία παραμύθια
απ’ όσα μου ‘χεις διηγηθεί
αχ είναι εκείνα που μιλούσαν
για τα παιδιά που ‘χουν χαθεί.
Δ.Σ.

Μήπως αυτό να είναι που μένει τελικά;
Χαράμι όλα τα ωραία μας τα λάθη;
Χαράμι και τα όμορφα μας δάκρυα;
Και ο αέρας στα μαλλιά σου που να πήγε;
Αμμουδιές της ξενοιασιάς, ταξίδια στο υπερπέραν.
Μεθύσαμε προτού ν’ αρχίσει η γιορτή,
Και χάσαμε το τελευταίο δρομολόγιο,
Μία και για πάντα. Όπως πάντα.
Μα έλα, άδειασε τις σκοτεινές σου σκέψεις.
Αυτό μένει τελικά.
Χαμογέλα μόνο για να βγούμε ωραίοι.

(06/12/2008)

Advertisements
This entry was posted in Βασιλης Αναστασιου, Ποιηση, Σπιτι στην Καμαρα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s