Μετάλλαξις (Σεραφείμ Σίγμα)

 

Μετάλλαξις
—————-

Είναι στιγμές που φαίνονται τα ψέμματα του χθες

ολόιδια μου μοιάζουνε πάνω σε ξένες φάτσες.

Πότε οι αποφάσεις μου και πότε οι αμυχές,

γελάσανε κι αφήσανε περιέργες γκριμάτσες.

Τα στόματα, χαμόγελα, ψεύτικες συμβούλες

και το ενδιαφέρον σας με έκανε να κλάψω.

Δεν αποζήτησα εγώ του χρόνου διδαχές,

μον’ τη χαρά από το πέρασμα να νιώσω και να ψάξω.

Μη με ζητάτε άλλο πια, δεν πρόκειται να πέσω.

Δια παντός τα έκλεισα τα φύλλα της καρδιάς

και την αγάπη που ένιωσα κι αυτή θα εξεμέσω,

να έχω πάντα δίπλα μου την πίκρα μιας νυχτιάς.

Εκείνης που ανέμελα κοιτούσαμε το βράχο,

που με τη θάλασσα μαζί δένοτανε γερά.

Μον’ την αλμύρα απ’ το φιλί, μόνο εκείνη θά’ χω

να μου κρατά στ’ αχείλι μου στερνή παρηγορία.

Μα μες στο νεκροκρέββατο μονάχος θα γελάω,

όταν ξοπίσω μου το πέρασμα του χρόνου θα κοιτώ.

Όσο κι αν βολευτήκατε, όσο κι αν πονάω,

να τα ‘χετε για χάρισμα. Εγώ δεν προσκυνώ.

Advertisements
This entry was posted in Ποιηση, Σεραφειμ Σιγμα and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s