» Έχει η ζωή σύνορα ; » – του Κ. Αναστασίου

μεταναστευσηΑληθινή ιστορία :
Χίος, 15/ 01/ 2013

Εκείνη τη μέρα είχαν βρεθεί στις ακτές του νησιού, ξεβρασμένα πτώματα μεταναστών οι οποίοι κάτω απο «αδιευκρίνιστες συνθήκες» , στην προσπάθειά τους να περάσουν τα σύνορα Τουρκίας- Ελλάδας, έπεσαν στη θάλασσα με αποτέλεσμα να πνιγούν. Μεταξύ τους βρέθηκαν και μικρά παιδιά.
Την ίδια μέρα, μια γυναίκα άνω των ογδόντα χρονών αλλά καλοστεκούμενη με δάκρυα στα μάτια για τους ξένους που πνίγηκαν, έφερνε στο νου της μνήμες και ιστορίες απο κάποιους άλλους «ξένους» που σχεδόν έναν αιώνα πριν προσπαθούσαν να περάσουν πάλι τη Αιγαίο, πάλι με τον ίδιο σκοπό. Τη σωτηρία τους. Έκανε τότε τον εξής παραλληλισμό, μιλώντας για » τα καημένα τα ξενάκια που ψάχνουν ένα σπίτι». Στο τέλος με ρώτησε κάτι το οποίο αφοπλίζει , » έχει, γιέ μου, η ζωή σύνορα; »

Η γυναίκα αυτή μου ήρθε στο νου πάλι σήμερα, μόλις έγιναν γνωστές οι αγριότητες των αρχών εναντίων ανθρώπων που προσπαθούσαν να περάσουν τα σύνορα. Πόση βαναυσότητα, πόσο μίσος, πόσο τυφλή υπακοή σε ανωτέρους -γλάστρες μπορεί να δείξει κάποιος ώστε να δολοφονήσει; Το πείραμα του Milgram ίσως δίνει μια απάντηση. «Εντολές εκτελούσα» θα αναφωνήσει ο κάθε ηλίθιος υπάλληλος, που στο όνομα της υπηρεσίας δολοφονεί αθώους. Που για 700 ευρώ πιστεύει πως το χέρι του αγιάζει και μπορεί να πάρει ζωές, να ξεπλύνει συνειδήσεις , να ξεβρομίσει τον τόπο.
Όταν νυν κυβερνητικό στέλεχος ( Α. Γεωργιάδης ) παλιότερα έθετε ερωτήματα στη βουλή σχετικά με το κόστος της διάσωσης των ανθρώπων στη θάλασσα ή πιο πρόσφατα όταν υψηλότατο στέλεχος των κατασταλτικών σωμάτων ( Ν. Παπαγιανόπουλος ) διαλαλούσε δημοσίως πως πρέπει ο βιος των μεταναστών να γίνει αβίοτος, δεν μπορείς να περιμένεις πολλά περισσότερα. Λεβιάθαν, που στο αιματηρό πέρασμά του κατατρώγει τα πάντα.
Να σου προτάσσει κάποιος το χέρι του για να τον σώσεις και εσύ να τον χτυπάς να πέσει. Να σου δίνεται η δυνατότητα να σώσεις μια ζωή και εσύ να την αφήνεις να πάει στα χαμένα, να βρεθεί με φουσκωμένα τα πνευμόνια γεμάτα νερό γιατί εσύ εκτελείς εντολές. Πόσο πιο χαμηλά θα φτάσει η ανθρώπινη ύπαρξη πια; Τα στοιχειώδη ζητάμε, δε μιλάμε ούτε για παχυλούς μισθούς, ούτε για δωρεάν ίντερνετ. Για μια στάλα αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς συζητάμε, για σεβασμό στην ύπαρξη του άλλου, στην ελπίδα του να ζήσει και να μη καταλήξει στο πάτο του Αιγαίου ή στον πάτο κάποιου απάνθρωπου κελιού για χρόνια, γιατί απλά και μόνο δεν είχε μαζί του χαρτιά.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο σα φάρσα και το βλέπουμε για άλλη μια φορά. Πόσες ιστορίες δεν έχουν ακουστεί σχετικά με τη βιαιότητα ή την προκλητική αδιαφορία των » συμμάχων» τις ημέρες της Μικρασιατικής καταστροφής, όπου τα αγκυροβολημένα πλοία έστεκαν λίγα μίλια έξω απο τα λιμάνια και χάζευαν τη σφαγή των αμάχων ενώ σε όποιους κατάφερναν και έφταναν κοντά είτε τους απωθούσαν ή ακόμη τους έριχναν και αντικείμενα ούτως ώστε να μείνουν στη θάλασσα μέχρι να πνιγούν.
Τί χαρακτηρισμούς δίνονταν όλον αυτόν τον καιρό σε αυτές τις δυνάμεις και στη στάση που κράτησαν μέχρι και εκείνη τη στιγμή. Πολιτικά παιχνίδια απο τη μια, μηδενισμός της κοινής λογικής, της όποιας ανθρωπιάς, πάγωμα στα συναισθήματα απο την άλλη.
Έφτασε λοιπόν ο καιρός που ανάλογες συμπεριφορές θα πράξει και η χώρα ( όχι ως μονάδα πια αλλά ως κρατική στρατηγική και πολιτική) που δέχθηκε ανάλογη σφαλιάρα παλιότερα, φτύνοντας όλα αυτά τα σάπια ιδεολογικά μανιφέστα που κατά καιρούς εξέδιδε περί μετανάστευσης, πόνου, νόστου και άλλων εννοιών.
Η Χιώτισσα όσο γλυκιά και αν ακούγεται δε θα σας ξεπλύνει. Μίλησε για τον εαυτό της και τα άτομα της γενιάς της που κατάφεραν και δεν ξέχασαν τίποτα απο αυτά που είδαν. Μιας γενιάς που κατάφερε και κράτησε τις μνήμες της ζωντανές και δεν τις ποδοπάτησε με τη πρώτη ευκαιρία. Που τα ξενάκια δε τα κοιτά με μισό μάτι και τους δίνει κι ένα πιάτο φαγητό άμα περισσεύει. Μια γενιά που δούλεψε για να μη της μείνει τίποτα στην άκρη και η σύνταξή της να φτάνει για δέκα ημέρες.
Η γυναίκα αυτή όπως και άλλες γυναίκες αντίστοιχης ηλικίας δε μπορεί να στρογγυλέψει τις γωνίες μιας κοινωνίας που δολοφονεί, που συμπράττει με φασίστες, που εξευτελίζει γερόντους, που ποδοπατεί δικαιώματα και κατακτήσεις, που συνδιαλέγεται απροκάλυπτα με ιδιώτες, που εκδικείται αντί να συμμορφώνει και τιμωρεί αντί να σοφρωνεί, που μετράει το κόστος της ανθρώπινης ζωής, που βάζει φράχτες στα σύνορα. Μιας κοινωνίας που καταρρέει για τον εξής προφανή λόγο , έχει χάσει ολοκληρωτικά την ανθρωπιά της και ότι αυτό συνεπάγεται.

Advertisements
This entry was posted in Ιαχές, Ιαχες, Κυριάκος Αναστασίου, Κυριακος Αναστασιου, Σπιτι στην Καμαρα and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s