Διάλογος – του Κ. Αναστασίου

Ida (Pawel Pawlikowski/ 2014)

Ida (Pawel Pawlikowski/ 2014)

– Όταν ανθίσουν οι ροδακινιές, θα τρέχουμε ανάμεσα στα δέντρα, για να σκαλώνουν τα άνθη στα μαλλιά σου και να σε στολίζουν.
– Μαλακίες… Το υπόσχεσαι;
– Η μόνη υπόσχεση που μπορώ να δώσω είναι ότι θα ζήσουμε. Δε ξέρω πώς, αλλά θα ζήσουμε. Κοίτα πως αλλάζουν όλα τριγύρω μας. Μη μου ζητάς πολλά. Μόνο τον εαυτό μου μπορώ να σου χαρίσω και αυτόν λειψό. Δυο λόγια, ένα φλιτζάνι καφέ, ξέρω ΄γω… Μια ζωή στην τράκα κι έτσι…
– Τηλεφώνησε η κυρία απο τη Σαγκάη και σε ζήτησε. Της είπα πως λείπεις. Ασπρόμαυρος μια ζωή ρε γαμώτο. Το ξέρεις πως όσο περνάει ο καιρός θυμίζεις υπάλληλο γραφείου που μετατρέπεται σε χρονόμετρο;
– Το ξέρω,μα δε μπορώ να κάνω κάτι για αυτό. Άλλωστε οι ήρωες δεν έχουν μνήμη. Μόνο καρδιά και στόμα . Εσύ; Έχεις κάτι;
-Τί να χώ; Τίποτα δεν έχω… Ένα λερωμένο σεντόνι κι ένα τασάκι αποτσίγαρα.
-Καπνίζεις πολύ, το ξέρεις;
-Μη δίνεις σημασία… Φωτιά;
– Μπήκε η άνοιξη και φέτος. Το κατάλαβες;
– Κάθε Μάρτη δε μπαίνει;
– Όχι, κάνεις λάθος, πέρυσι δεν ήρθε.
Χωρίς νιότη, χωρίς έρωτα, χωρίς έπαρση περιττή. Κάθε Μάρτη αρχίζει μιαν Άνοιξη. *

(ανοίγει ένα μπουκάλι κρασί και γεμίζει δυο ποτήρια)

– Στις άνοιξες που έρχονται;
– Στην άνοιξη που μας χάραξε.

Advertisements
This entry was posted in Ιαχές, Κυριάκος Αναστασίου, Κυριακος Αναστασιου and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s