Θα μοιραστούν τη σάρκα σου, λαουτζίκο – του Κ. Αναστασίου

pegasus_LARGE_t_1581_105720569

Πασκαλιά στο βασίλειο των Σκιών!
Αναστημένα μάρμαρα και μπρούντζοι
κατηφοράνε χορευτά με πήδους
να μοιραστούν τη σάρκα σου, λαουτζίκο!
( Κ. Βάρναλης)

          Άνοιξες τη πόρτα σου και τους έβαλες μέσα. Τώρα αφήνουν το ψηφοδέλτιο χωρίς ντροπή πάνω στο τραπεζάκι, δίπλα στην οικογενειακή φωτογραφία. Μαγαρίζουν τις οικογενειακές μας στιγμές. Το χαμόγελο σου και το χαμόγελό μου που πάγωσε αλλά, σαν απο πείσμα, το αφήσαμε καδραρισμένο να μας θυμίζει κάτι απο τα παλιά.
Ακροβάτες της ηθικής και βρυκόλακες της υπόγειας τρομολαγνείας. Προσωπικότητες κοντόφθαλμες, που η δίψα τους για εξουσιαστικούς θώκους τους μετατρέπει σε αιωνίως αθώα πρόβατα κάποιου μακρινού μαντριού που δεν υπάρχει.
Πάλι θα έρθουν να σου αλλάξουν τη ζωή. Να αποδείξουν πως υπάρχει και άλλος δρόμος. Ο φωτεινός, ο απέραντος, ο καθάριος.

Η κοινωνική τους ευαισθησία τρομάζει!
Τόσα πλάνα και όνειρα για ένα καλύτερο αύριο που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πού ζούσαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι τόσο καιρό; Ποιά καρό κουβέρτα τους είχε σκεπάσει; Αρουραίοι της αιώνιας πολιτικής και του συνδικαλισμού που δεν αφήνουν τις καρέκλες.

Ηλίθιοι ονειροπόλοι που δεν αντιλαμβάνονται τον μελλούμενο πνιγμό τους απο τις ασφαλιστικές δικλίδες του συστήματος που καταστέλλει άμεσα τις «διαφορετικές» φωνές. Αναεωτές που καταλήγουν κατακάθια στην ίδια τους τη σούπα. Γλύφτες ψηφοφόρων. Φιλόδοξοι μέσα στη ματαιοδοξία τους. Εργατοπατέρες. Υμνητές της τηλεοπτικής αλήθειας και του δικαστικού μεγάρου. Εραστές του παράφωνου μικροφώνου, του τηλεβόα και της μικροδημοσιογραφίας του κώλου. Κολλητοί και τσάτσοι  φαντασμάτων, που έρχονται τόσα χρόνια στη ζωή μας με ίδιες συμπεριφορές μα με διαφορετικά ονόματα.

Το ματαιωμένο όνειρο του τυχάρπαστου μικροαστού να γίνει κάποιος. Να τον δείξει η τηλεόραση. Να ανέβει στην εξέδρα των επισήμων. Να αρθρώσει μια κραυγή, καθισμένος πάνω σε μια ακριβή δερμάτινη πολυθρόνα. Να πατήσει επί πτωμάτων.  Να ακούσει τη μπάντα να παιανίζει για αυτόν και την ακριβοθώρητη παρέα του. Να βοηθήσει τον τόπο του με χιλιοειπωμένες ιδέες που χάνονται στον δαιδαλώδη διάδρομο, κάπου εκεί ανάμεσα στο τετράγωνο μεταξύ κομματισμού – συνδικαλισμού- εξουσιαστικών κέντρων – ιδιωτικών  συμφερόντων. Να σώσει τη χώρα.

Αυτή τη Κυριακή, θα βγεις ξανά απο το σπίτι σου και θα κατηφορίσεις προς το σχολείο. Σε καταλαβαίνω, αλλά μέχρι εκεί . Καρτεράς ανυπόμονα, βλέπεις, την επόμενη προδοσία. Σαν την αφίσα του Τσε που δε κρέμασα ποτέ στο φοιτητικό μου δώμα γιατί έτρεμα τη στιγμή της αποκαθήλωσης.

Ας είναι. Αρκεί την επόμενη φορά η προδοσία, να έρθει ξαφνικά. Απότομα και κοφτά. Σα μαχαιριά, ίσια και βαθειά στη καρδιά μας.

( φωτογραφία : LA ANTENNA- Esteban Sapir 2007 / )

Advertisements
This entry was posted in Ιαχές, Κυριάκος Αναστασίου, Κυριακος Αναστασιου, Σπιτι στην Καμαρα and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s