Δημώδες (Σεραφείμ Σίγμα)

Δημώδες

———–

Ψυχή μου που σε τραγουδούν και σ’ έχουν φτιάξει στίχους,

ίσως δεν τα ακούσανε τα λόγια από τους τοίχους.

Δεν είσαι κάτι τ’ όμορφο, μα κάτι φρικαλέο

και χάνεις τα ‘λιογέρματα και κάθετι ωραίο.

Ώρα να νιώσεις δεν μπορείς, που περπάτας αντάμα,

είν’ η παρέα μοναξιά, το γέλιο σου είναι κλάμμα.

Οπού τα βάφουν ζωήρα, συ προτιμάς τα μαύρα,

λίωνεις τους κάμπους, τα βουνά, σκορπίζοντας τη λάβρα.

Αργό το πιώμα πιο βαθύ τρυπώνει μες το δέρμα

γίνηκ’ η πίκρα συντροφιά, πιοτό ‘γινε το αίμα.

Θα σε κερνώ, να δροσιστείς, μήπως και ξεδιψάσεις,

μπας και στο τέλος κουραστείς, χαθείς και ησυχάσεις.

Που όμως χάνεσαι θαρρώ, μπροστά μου είσαι πάλι

και συνεπαίρνεις το χαρτί, με ξεκινάς στη ζάλη.

Παρέα με γλάρο κόκκινο, παράπονα σου λέω,

έχω απόψε το φτερό και συντροφιά του κλαίω.

Ρίχνω απάνω σου νερό, καρφί βάνω στο στρώμα

και με το χέρι στο ραβδί όρκο δίνω στο χώμα.

Από τα μύχια της καρδίας δαγκώστε άλλο τόσο,

έχω ακόμη μέσα μου· με παίρνει να ματώσω.

Advertisements
This entry was posted in Ποιηση, Σεραφειμ Σιγμα and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Δημώδες (Σεραφείμ Σίγμα)

  1. Ο/Η Dead Soul λέει:

    ​Πολύ ωραιο Μακη!! Μαλλον αυτο εγινε το αγαπημενο μου..​

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s