Κοιμήσου Περσεφόνη… ( LNG ) – ΣΠίΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΜάΡΑ


Όταν κατέστρεφαν το μέλλον μου, εσύ τότε ξεπουλιόσουν στα παζάρια της κοινής αγοράς -αν με πιάνεις- προφασιζόμενος θέσεις εργασίας και λεφτά, πολλά λεφτά…
Όταν κατέστρεφαν το μέλλον μου, εσύ, σαχλαμαρίζοντας χαριτωμενίστικα , πετούσες απο παραπολιτική ομάδα σε κομματική οργάνωση φορώντας γαρύφαλλο στη κομβιοδόχη και «σπάζοντάς τα» στη παραλία, μη δίνοντας σημασία στα καρκινογόνα μελλούμενα που έρχονταν καταπάνω μας με δρασκελιές.
Όταν κατέστρεφαν το μέλλον μου, εσύ χωρίς περιβαλλοντικούς ελέγχους και έρευνες τοποθετούσες τούβλα στη σειρά και έκοβες κορδέλες για να «αναπτυχθεί» η περιοχή.
Όταν κατέστρεφαν το μέλλον μου, δε σε ένοιαζε τίποτα. Μόνο τη μηνιάτικο και οι διακοπές σου το καλοκαίρι με σαγιονάρα φλου- αριτστίκ σε ψαγμένα νησάκια.
Όταν κατέστρεφαν το μέλλον μου άλλαζες τις κομματικές σημαίες απο τα χέρια σου σα τις πένες που σήμερα υπογράφεις συμβάσεις και συμφωνίες καθισμένος αναπαυτικά στο κρατικοδίαιτο γραφειάκι σου στη πρωτεύουσα. Αντιδραστικός της καρπαζιάς μια ζωή.
Όταν κατέστρεφαν το μέλλον μου, εσύ έκανες το παγώνι και μιλούσες για ξένα κεφάλαια, έβλεπες παντού -δήθεν- ευαίσθητους/ αυτοανακηρυχθέντες οικολόγους , ακροβατούσες στα όρια της κοινής λογικής εξομοιώνοντας το κατοστάρικο με τις συνθήκες διαβίωσης των παιδιών μας και όταν σου έδειχνα το φεγγάρι κοιτούσες με περιέργεια αλλά και θαυμασμό το δάχτυλο.

Τώρα, μετά απο σαράντα περίπου χρόνια, σε βλέπω να ξαναέρχεσαι και να ζητάς να μπεις πάλι μέσα στο σπίτι μου. Με το ίδιο χαμόγελο, κρατάς τον ίδιο γλιτσιασμένο χαρτοφύλακα και φοράς το ίδιο, ξεθωριασμένο πια, μαύρο κοστούμι. Γεμάτος νέες υποσχέσεις και ροζ φουσκίτσες έτοιμες να σκάσουν. Δυο λέξεις κρέμονται απο το ξεχειλωμένο σου στόμα. Λεφτά και ανάπτυξη. Όπως και τότε. Θυμάσαι; Εγώ θυμάμαι πολύ καλά και δε πρόκειται να σε βάλω ξανά μέσα. Ούτε τη πόρτα θα σου ανοίξω.

Αφού κατέστρεψες το δικό μου μέλλον, χτίζοντας δίπλα απο το σπίτι μου τεράστια εργοστάσια και βιομηχανίες, θεόρατα φουγάρα που ξερνάνε δηλητήριο νύχτα- μέρα, χαρίζοντας απλόχερα τον καρκίνο σε φίλους , συγγενείς και κατοίκους των τριγύρω περιοχών ( αλήθεια έχεις αναρωτηθεί ποτέ για τα συνεχώς ολοένα και αυξανόμενα κρούσματα καρκίνου στις εδώ περιοχές ή είναι μια σύμπτωση; ), » βουλώνοντας » στόματα και συνειδήσεις προσφέροντας δουλειές τετραμήνου και μισό πιάτο φαϊ , κηδεύοντας τους καλύτερούς μας φίλους με σαπισμένα πνευμόνια και μετατρέποντάς μας σε ζωντανούς- νεκρούς . Έρχεσαι λοιπόν ξανά, ( τί θράσος Θεέ μου!) να μου μιλήσεις για ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας, αναζωογόνηση της περιοχής, καταπολέμηση της ανεργίας και νέα πνοή για τους νέους.

Τα καθρεφτάκια στους ιθαγενείς δε λογίζονται πια σα δώρα. Ξύπνα όσο είναι πια καιρός ή τουλάχιστον μην παριστάνεις τον αθώο χαρτογιακά μπροστά μας.

Σε μια περιοχή ( κόλπος της Καβάλας/ Νέα Καρβάλη ) που κάθε άλλο παρά βιώσιμη είναι, επιχειρείται εδώ και αρκετό καιρό η εγκατάσταση πλωτών μονάδων αεριοποίησης φυσικού αερίου (LNG) . Η τοπική κοινωνία ( τουλάχιστον στην πλειοψηφία της) είναι αντίθετη όμως, οι εξελίξεις τρέχουν και τις περισσότερες φορές χωρίς αυτήν. Με διαδικασίες «fasttrack», απο την ελληνική(;) κυβέρνηση προωθούνται οι διαδικασίες προς ψήφιση και υλοποίηση του όλου εγχειρήματος. Κάτι μισόλογα απο πολιτικάντηδες της γραβάτας, της χειραψίας, του νενεκισμού και του καφενείου, κάτι σάπια επιχειρήματα τύπου δε θα φαίνονται οι εξέδρες δια οπτικής επαφής και κάποιες ακόμη βαθιά σκεπτόμενες προτάσεις αναλόγου ύφους και ήθους τύπου πως αν δε δεχτούμε/ βιαστούμε εμείς θα μας «φάει» την επένδυση η Αλεξανδρούπολη κτλ. δείχνουν πως ήδη αναζητούνται εναλλακτικές λύσεις και άλλη στρατηγική διαλεκτικής προς καθησυχασμό των πνευμάτων και των τάσεων αλλά παράλληλα προώθησης των σχεδίων.

Οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης και αεριοποίησης φυσικού αερίου χαρακτηρίζονται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία πολύ υψηλής επικινδυνότητας και συμπεριλαμβάνονται στην οδηγία SEVEZO που απαιτεί σοβαρά μέτρα ασφαλείας και τήρηση μεγάλων αποστάσεων από παρακείμενους οικισμούς και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες. Είναι τουλάχιστον ριψοκίνδυνο μια τέτοια μονάδα να χωροθετείται σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από τη Ν. Καρβάλη, πολύ κοντά στο εμπορικό λιμάνι της Καβάλας και σε μια περιοχή όπου είναι ήδη εγκατεστημένες άλλες τρεις μονάδες υψηλής επικινδυνότητας (η βιομηχανία Λιπασμάτων, τα Πετρέλαια και οι αποθήκες καυσίμων).

Προσπερνώντας ηλίθιες στάσεις και απόψεις, ανθρώπων ξεπερασμένων εποχών οι οποίοι γαντζωμένοι σφιχτά απο τον κόμπο της γραβάτας τους ή την χωρίστρα τους ή την κρατικοδίαιτη καρέκλας τους ( προσωρινής ή μόνιμης) , προσπαθούν μέσα στον πανικό τους απο την μαζική αντίδραση της κοινωνίας που τους χαλά τα σχέδια, να καταρρίψουν/απορρίψουν/ παραβλέψουν -ειρωνευόμενοι; – αποτελέσματα ερευνών και εργασιών, επιφανών προσωπικοτήτων της επιστημονικής κοινότητας περί επικινδυνότητας και ακαταλληλότητας του έργου για την συγκεκριμένη περιοχή (χερσαία και θαλάσσια) . Επίσης δε χρήζουν σημασίας, ενδιαφέροντος και σχολιασμού απόψεις και εικασίες παραφιλολογίας και εξυπνακίστικης δημοσιογραφίας (;) για καθοδηγούμενες αντιδράσεις μερίδας κόσμου απο κομματικούς μηχανισμούς ή αντίπαλα εφοπλιστικά συμφέροντα . Όσο στενόμυαλο, παιδικό, ανώριμο, παρανοϊκό, ρομαντικό ή ηλίθιο και αν ακούγεται , το ζήτημα είναι απλό. Δεν μπαίνει τίποτα πάνω απο τον άνθρωπο και τις ζωές μας. Ούτε κέρδη, ούτε κόμματα, ούτε χρήματα. Δυστυχώς για κάποιους ακόμα, λέξεις όπως η χώρα μας, ο τόπος μας, τα παιδιά μας, το μέλλον μας, οι ομορφιές μας, οι άνθρωποί μας, ο αυτοσεβασμός, η ειλικρίνεια είναι έννοιες υπαρκτές και καθημερινές. Σε αυτές πιστέψαμε και θελήσαμε να ακολουθήσουμε χωρίς να ψάχνουμε βάζο με νερό για να τις διατηρούμε ζωντανές ούτως ώστε να τις μεταφέρουμε στην επόμενη γενιά σα μουσειακά ήδη.

Για την μετατροπή του υγροποιημένου φυσικού αερίου πάλι σε αέρια μορφή χρησιμοποιούνται τεράστιες ποσότητες θαλασσινού νερού ως πηγή θερμότητας. Συνήθως για την πρόληψη οργανικών εναποθέσεων εντός του συστήματος, το υποχλωριώδες νάτριο (χλωρίνη) προστίθεται στο θαλασσινό νερό σε συνεχή βάση. Το νερό που απορρίπτεται στην θάλασσα είναι πιο ψυχρό από το κανονικό θαλασσινό νερό. Η απορρόφηση και η μετέπειτα απόρριψη τεράστιου όγκου του θαλασσινού νερού σε ημερήσια βάση, επηρεάζει τη θαλάσσια ζωή θανατώνοντας το απορροφούμενο ιχθυοπλαγκτόν. Επιπλέον, η απόρριψη των ψυγμένου και του χημικά επεξεργασμένου θαλασσινού νερού μπορούν να επηρεάσουν τη θαλάσσια ζωή και την ποιότητα των υδάτων. (ΠΡΟΣΟΧΗ: αυτό δεν είναι περίπτωση ατυχήματος, είναι ο κανόνας λειτουργίας μια τέτοιας εγκατάστασης!)
Πόσο ασήκωτη πια να γίνει η κοινή λογική του εκάστοτε πολίτη; Πόσο να αφεθεί ο καθένας στο ζεστό χρήμα του βασικού μισθού με τίμημα την υγεία τη δική του αλλά και των γύρω του; Πόσο πιο ουσιαστικό να γίνει το αίτημα για ασφαλή διαβίωση χωρίς τη δαμόκλειο σπάθη κάποιου μελλοντικού ατυχήματος ( δεν είναι λίγα μέχρι και πρόσφατα αντίστοιχα ατυχήματα σε τέτοιου είδους μονάδες με αρκετούς νεκρούς- βλέπε Νιγηρία 2005 και Νορβηγία 2004 ); Πόσο αφοσιωμένος μπορεί να είναι στη φιλοτομαρίστικη προσέγγιση της ζωούλας του και της κονόμας ούτως ώστε να ζει απαλλαγμένος απο τη σκέψη χιλιάδων άλλων ζωών που τον περιβάλλουν. Να βλέπει καθημερινά δηλαδή την ζήση του ως απόρροια άλλης ζήσης και όχι ως όπως την έχει συνηθίσει, ένα αξίωμα και πλάνο εγωιστικό, μία ζωή που στο πέρασμά της σκορπίζει αφειδώς τον θάνατο και αφανίζει πλάσματα ( όχι αποκλειστικά ανθρώπινα ). Όλα αυτά εν γνώση του, αυτό είναι το τραγικό της υπόθεσης.

Αξίζει να πάρουμε θέση επιχειρηματολογώντας ουσιαστικά και όχι μικροπολιτικά και συμφεροντολογικά ως είθισται. Η ανάγκη για εργασία δεν πρόκειται να μας θυματοποιήσει μετατρέποντάς μας σε άβουλα όργανα που πηγαίνουν όπου τους κουνάνε πενηντάρικα απο μισθούς για μισό πιάτο φαγητό , καλογυαλισμένες θεσούλες και διαβίωση αξιών σε συνθήκες Νιγηρίας ή Κονγκό. Αξίζει να σημειωθεί πως συμμετοχή στην όλη προσπάθεια έχει και ο Σύλλογος Ανέργων γεγονός που αποδεικνύει πως η ζωή ( ανθρώπινη και μη) δε σταθμίζεται με μεροκάματα.

Ο τόπος αυτός είναι ήδη άθλιος κατόπιν όλων των ανθρωπίνων επεμβάσεων που έχουν ασελγήσει -κυριολεκτικά- επάνω του. Φαγωμένα βουνά, μολυσμένος αέρας, κιτρινισμένη θάλασσα. Παρόλα αυτά και σε πείσμα όλων, κάποιοι άνθρωποι χτίζουν τις ζωές τους εκεί. Παρόλα αυτά γεννιούνται ακόμη παιδιά και όσοι παρέμειναν άνθρωποι οφείλουν να τα προστατεύσουν. Παρόλα αυτά ένα νέο σχολείο χτίστηκε στη περιοχή και απο πείσμα θα λειτουργήσει. Παρόλα αυτά αν και ο τόπος θεωρείται ξεγραμμένος και κάτω απο το τραπέζι οδεύει να γίνει μια ευρύτερη βιομηχανική ζώνη κάποιοι θα αντισταθούν μέχρι τέλους. Παρόλα αυτά!

Υ.Γ.
Είναι βαριά κι ασήκωτη η ευθύνη της ζωής. Αφήνοντας λοιπόν κατά μέρος την ευθύνη αυτή, οι άνθρωποι πήγανε να ζήσουνε όλοι μαζί ανεύθυνα, στριμώχτηκαν σε περιβάλλοντα αφύσικα για να περνούν πιο “άνετα” τον βίο τους, παράδωσαν κάθε μορφή ευθύνης της ζωής (τους) σε χέρια εταιριών που έφτιαξαν, κι αυτοί μονάχα μάθανε να εργάζονται σ’ αυτές και να καταναλώνουν. Το Χάος του οικοσυστήματος, το ακατανίκητο το νίκησαν νομίζουν. Επειδή επιλέξανε να φύγουν από κοντά του, να κρυφτούν εντός τσιμέντου και ασφάλτου και να κάνουνε πως δεν το βλέπουν, γενιά με τη γενιά δε, το ξεχάσανε κιόλας, ασχολούνται με άλλα πράγματα, ανώτερα απ’ αυτό (!) και το θυμούνται πια μονάχα σαν κάποιος δικός τους ή και οι ίδιοι αρρωσταίνουν. Την χαοτική πολυπλοκότητα της πραγματικότητας την καταπολεμήσανε οι άνθρωποι, φτιάχνοντας μίαν άλλη, ψεύτικη “πραγματικότητα” που την ονόμασαν “ρεαλισμό” και κλείνοντας εντός της τις ζωές τους, μίαν ατελή και χολή πραγματικότητα της οποίας οι φυσικοί πόροι είναι ο εξής ένας, το χρήμα και η ευθύνη του καταναλωτή μονάχα μία, η εξασφάλισή του με δουλειά ή με όποιους άλλους τρόπους.( Γιάννης Μακριδάκης)

( εικόνα : DAVID SCHLOSSER –  Persephone )

Advertisements
This entry was posted in Ιαχές, Σπιτι στην Καμαρα and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s